چه جای ماه ،

كه حتی شعاع فانوسی

درین سیاهی جاوید كورسو نزند

به جز قدمهای عابران ملول

صدای پای كسی

سكوت مرتعش شهر را نمی شكند

***

به هیچ كوی و گذر

صدای خنده مستانه ای نمی پیچد

***

كجا رها كنم  این بار غم كه بر دوش است ؟

چرا میكده آفتاب خاموش است !