شب یلدا

ایران کهن

ایرانیان کهن از دوران باستان دارای جشنهایی پرشور بودند که تا آن روزگاران در هیچ سرزمینی دیده نشده بوده است .این جشن ها آن چنان پر شور بوده است که مردمان دیگر سرزمین ها از جمله پادشاهان و مردمان یونان باستان را تحت تاثیر و رشک خود کشانیده بوده است

                 

 بقیه رو در ادامه مطلب ببینید...

 

 

ادامه نوشته

 

حسین (ع) بیشتر از آب ، تشنه لبیک بود، افسوس که به جای افکارش ،

زخمهایش را نشانمان دادند.

                                  (دکتر علی شریعتی)

مادرم از کوچکی  یادم داده هر وقت میخوام آب بخورم میگم فدای لب تشنه ات یا امام حسین وقتی آب خوردم هم میگم لعنت ا.. قوم ظالمین

در طول روز چند بار تکرار میشه و همه طول سال اینجوری همیشه به یاد امام حسین (ع) و یارانش می افتم شما هم این جمله رو وقتی میخواین آب بخورین تکرار کنین و به دیگران هم بگین.

 انشا ا.. شفاعت امام حسین (ع) نصیب همه ما گنه کارا بشه آمین یا رب العالمین 

سراب

 

بعد از تو نمی خواهم کسی در خلوتم باشد

بیا تا شمع روی تو چراغ ظلمتم باشد

چه شبها تا سحرچشم انتظار و آرزومندم

که شاید ماه رخسارت شیی هم صحبتم باشد.

 

عشق

عشق مرگ نيست زندگي است.

سخت نيست عين سادگي است.

 عشق عاشقانه هاي باد وگندم است .

 اولين پناهگاه کودکي آخرين پناهگاه آدم است.                        

 زندگي زيباست حتي اگر کور باشي   

  خوش آهنگ است حتي اگر کر باشي  

  مسحور کننده است حتي اگر فلج باشي                              

 اما بي ارزش است اگرثانيه اي عاشق نباشي اگر مي دانستي دل ترک خورده ي من با ياد چشمان

باراني ات شکسته تر مي شود هيچ گاه به من پشت نمي کردي

اگر مي بيني کسي به روي تو لبخند نمي زند علت را در لبان فرو بسته خودت جستجو کن

من و انتظار

شادی را هدیه کن حتی به کسانی که آن را از تو گرفتند

عشق بورز به آنها که دلت را شکستند

دعا کن برای آنها که نفرینت کردند

 درخت باش بر غم تبرها

 تیری به کوری چشم خفاشها

 بهار شو و بخند که خدا هنوز آن بالاست

                      من و انتظار

                                        پشت پرچین سادگی ایستاده ایم.

 

دل شکسته

 

گا ه آنقدر دل شکسته ام که نمی توانی باور کنی وآنقدر اشک آلودم که شرم دارم نگاهت کنم

آنقدر دست هایم سست و سرد است که گرما بخشی به آن لطفت را می طلبد وبس و آنقدر می گریم تا نگاهم کنی .

آنقدر می گویم "مهربانم" و آنقدر می گویم، عشقم را تا بدانی و آنقدر از درون شکسته ام که جز تو مرا ترمیمی نیست .

آری دل شکسته ام ، اشک آ لودم ، سردم ولی اگر تو بخواهی آرامشم میدهی ، آرامم می کنی و از تلاطم لحظه های بی کسی نجاتم می دهی .

محبوبم: چه بگویم ماتم ودرد را و چگونه لب بگشایم از فراق و دوریت و چگونه تو را فریاد کنم ، ولی نه تو را ، نه فریاد است که فریادم بی ادبی است نازنین.

اگر به فریاد نشسته ام  تنها آه دل بسته ام ،رنج دوری می خوانم و غم دل شکستگی .

ولی آخر مگر می شود چون تویی داشت و غمگین بود .

گاه آنقدر دل تنگت می شوم که دنیایت با همه زیباییش مرا تنگ می آید و آنقدر گریزان

 می شوم که تنها ملجاَ  و پناهم تو می شوی و گاه آنقدر ناامیدم که تمام امیدم تو ، پس همیشه گریزانم کن تا بیابمت.

اکنون نیز دل شکسته ام ، دل شکسته ی ،دل شکسته....

دل شکسته ام ولی کسی مرا به امید می خواند ، فراق سخت است ولی فراق تو شیرین

 می آید مهربان .

اکنون امید به لطفی بیکران بسته ام ، دستهایم گرم می شود ، قلبم آرام می گیرد و تو را به احساس می نشینم .

آری اینجایی و آنقدر به من نزدیکی که باورم نمی شود ولی هنوز دل شکسته ام که چرا آن نیستم که تو می خواهی ..............

 

 بارها سعی کردم نگاهم را به جاده ندوزم ،سعی کردم قلبم را به قلبت پیوند نزنم و سعی کردم رفتنت را باور کنم ...... اما نشد

 


                                                 "    حسرت  "

 میدونم یه روز می یاد با کوله بار                 با یک دنیا حسرت از این روزگار

 کوله باری از نــــدامت همـــراشه              یک سبـــد بغض شکسته باهاشه

  مـی دونم یه روز میگه دوسم داره          میگه از احســاس پا کــی که داره

 مـــی دونم می یاد برام گل می یاره         یه سبد یاس روی شونم  می ذاره

 مـــی دونــــم غرق تمنا می شه باز        می دونم عاشقی زیبــــا می شه باز

 می دونم یه روز می یاد تو سرنوشت        توی لحظـــه های پر غم که نوشت

 دیگه دوســـتم نداره چه بی صــفا            منا تنـــها می ذاره اون بـــــی وفا

 ولی باز می یا د یه روز بی صــدا              می خــــونه غربـــت و تنهایی ما

 ولــی من رفتم از اینجا همیــــشه            دیگه من را نمی بینه چی می شه ؟

 اگه رفتن توی چشمش باقی بود             اگه گـــریه های اون واقعی بود

 بــگو که منتظرش بودم یه روز                 تــا بــــیاد برام بــــیاره گــل رز

 گل رز رو قلب پر خون مرهمه                 اگـــــه نیستم این حقیقت نه غمه

  پس تو شاد بمون عزیز ،شاد بخند           اگـــــه نیســتم ،در غـم ها را ببنــد

                            نذا غــــم روی چهره ات بشیـــنه

                             غربـــــت نگا ت داغونم میکنــه

 

در میان رویاهام یک صندلی خالی از آن توست چه بنشینی چه بروی دوستت دارم

                                                            

                                                                         

                                                          

                                                                         

                                                       

                                                                       

نقش ما

سلام دوستان

میخوام بنویسم از خودم عقایدم و افکارم اما نمیدونم  آغاز کجاست ؟ همیشه شروع سخته .

 به نظر من مسیر زندگی ما مثل بازی کردن تو یه فیلمه صحنه بازی کره زمین کارگردان خدای بزرگ و مهربان فیلم بردارهم فرشته ها  آدما هم  میشن بازیگرهاش .  بعضی از ما نقش خوب رو انتخاب میکنیم بعضی هم نقش منفی یه عده هم میشن سیاهی لشکر !!!

به نظرت شما الان کدوم نقشو بازی میکنی  اون آدم خوبه یا اون آدم بده یا اینکه جز سیاهی لشکری ؟ . بهترین داوری که میتونه در موردت نظر بده وجدانته ازش بپرس ببین چه  نقشی رو داری بازی میکنی ؟  تو فیلمنامت چی نوشته غیبت  ؟حسادت  ؟ تکبر؟ غرور ؟ ... یا خوبی مهربونی گذشت ... انتخابش دست خودمونه فکر کن ببین اگه جایگاه خوبی تو فیلم نداری همین الان میتونی یه کات بدی و نقشتو عوض کنی  کارگردان رو هم که همه میشناسنش  هر نقش بدی که داشته باشی کافیه یه جمله بگی ( خدایا توبه ) از الان میتونی بری دنبال یه نقش خوب که همه دوست داشته باشن

چقدر خوب میشه اگه پیمانی که در طوفان با خدا می بندیم در آرامش فراموش نکنیم.

با طلوع هر صبحی فکر کن تازه متولد شدی محبت کن دوست بدار شاید فردایی نباشد.

 

صرف کن!...

صرف کن!...

رفتم ..رفتی. رفت..

ساکت میشوم میخندم !...

 ولی خنده ام تلخ میشود،...

استاد داد میزند خوب بعد ادامه بده

و من میگویم:

رفت... رفت... رفت رفت...

و دلم شکست،

 غم رو دلم نشست،

 رفت شادیم بمرد،

شور از دلم ببرد ،...

رفت ..رفت ..رفت...

و من میخندم و میگویم... -

 خنده تلخ من از گریه غم انگیز تر است ...

کارم از گریه گذشته است به آن میخندم

خنده تلخ آدما همیشه از دل خوشی نیست

گاهی شکستن دلی کمتر از آدم کشی نیست ...


به نام او
عزیز من دیریست که رفته ای
و بارهاست که ندیده ام تو را
بعد از تو
در کوچه های ساکت تنهایی
در حالتی بین خواب و خستگی
پرسه می زنم،و هیبتِ بادهای تندِ خاطراتِ دور
برگ هایی خشک و خزان دیده را
به صورت من می زند.
و من نمی دانم که «این»
دست بلند آرزوهای نا مراد شده ی توست
یا سیلی سرد روزگار.
عزیز من
در شکوه دمدمه های صبح
که با خُنکایِ یک حس غریب و گنگ
در آمیخته
تو را در قابِ همه پنجره ها می بینم
که دست تکان می دهی
توراکه سخت اندوهگین
دل می کنی و دل می بری
تو بگو؟ بی آنکه بیندیشی بگو .
اینهمه طاقت
در حوصله ی من هست؟
و یا اینهمه " فراموشی"
که بعد از تو باید
بکارِ من و این دل رنجیده بیاید
به من می آید؟
آنروزها می گفتی : من نیمه ی توام
و حال
می بینم که تو
تمامِ منی
آیا دوباره
می بینمت؟
" اینروزها" باور کن
سخت خودم را گم کرده ام.
عزیز من
بیا
یکبار دیگر
مرا
پیدا کن و
به خود باز گردان!
در انتظارت