حالا منم و همهمه ی آتش و دود 
بر سینه ی من نشسته صد زخم کبود
حیرانی و عشق و آتش و آب و عطش
روز و شب من خاطره ای بیش نبود
+ نوشته شده در چهارشنبه پانزدهم اردیبهشت ۱۳۸۹ ساعت ۹:۴۶ ب.ظ توسط محمد