قانون تو تنهایی من است و تنهایی من قانون عشق

عشق ارمغان دلدادگیست و این سرنوشت سادگیست

چه قانون عجیبی !

چه ارمغان عجیبی!

و چه سرنوشت تلخ و غریبی!

كه هر بار ستاره زندگیت را با دستان خود راهی آسمان پر ستاره امید كنی و خود در تنهایی و سكوت با چشمهای خیس از غرور. پیوند ستاره ها را به نظاره بنشینی و خاموش و بی صدا به شادی ستاره ای كه از تو جدا گشته دل خوش كنی و باز هم تو بمانی و تنهایی و دوری...